ปั่นจักรยานไปทำงาน

ทำอาหารเช้า

เต้นแอโรบิก

สอนหนังสือลูกน้อย

แบกกระเป๋าไปต่างจังหวัด

นอนจับมือกัน

มีเวลามากมายในการเรียนรู้ชีวิต

ด้วยเวลาล้นเหลือที่ปล่อยให้ผ่านไป

ด้วยพราะไม่รู้จุดของการสิ้นเวลา

บางคนเรียนรู้ด้วยความเจ็บปวด

บางคนเรียนรู้แต่ไม่มีโอกาศได้แก้ไข

เรามีสิ่งมากมายในชีวิตที่ต้องปะติดปะต่อให้เป็นรูปร่าง

แล้วแต่ความคิดของใครจะสรรสร้างได้มากน้อยเพี่ยงใด

หาใช่สิ่งสำคัญ ..เหนือการได้มีเวลา

ที่จะก่อเกิดสิ่งเหล่านั้นเพียงใด

อาจเพราะเวลาที่จะสิ้นสุด มาถึงเร็วเกินไป

หรือมาถึงในวันที่ไม่มีโอกาศแก้ตัวใดๆ

2 ปีมานี้ ผมใช้ชีวิตด้วยความเข้าใจว่าเข้าใจชีวิตมาตลอด

แต่เปล่าเลยผมเพิ่งเข้าใจชีวิต ในตอนนี้เอง

ผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำงานหนัก

พยายามในงานที่ไม่น่าทำเพื่ออะไร

อาจเพราะผมไม่เคยเดือดร้อน

แต่  การได้ทำอะไรให้คนที่รักเรา

อยู่เหนื่อสิ่งคาดหมายที่ผมคิด

อาจจะไม่เข้าใจจนกว่าจะรับรู้ความรู้สึกแบบนั้นได้

การยืนมองเขาเดินเพียงลำพังเป็นสิ่งที่เจ็บปวด

คนเราแพ้อยู่เพียงไม่กี่อย่าง

ศีล 5 คือบทสรุปแล้วชีวิตจะมีสุข

ผมมีสิ่งต่างๆ มากมายที่แตกต่างและน่าเยินยอ

เดือดพล่านแค่เพียงความคิดแต่ไม่อาจออกมาข้างนอก

เหตุผลเดียวที่เป็นคำตอบ คือ   ใจไม่ถึง...

หาเหตุผลที่จะทำให้ชีวิตนี้มีแต่ความสุขให้ตัวเอง

คำตอบของผมคือ...  

                               เป็นคนดี.................